Arnaud Maere
ga naar: Corners of my mind
ga naar: Impact
CORNERS OF MY MIND 2024 – 2025
Met Corners of My Mind onderzoekt Arnaud Maere de spanning tussen perceptie en marginaliteit. De sculpturale werken worden telkens precies in de hoek van een ruimte geplaatst, waar twee muren samenkomen en het licht zelden valt. De reeks verwijst naar de iconische Rorschach-inktvlekken, niet als psychologisch diagnostisch instrument, maar als metafoor voor de manier waarop de samenleving mensen labelt. Wie anders denkt of buiten de norm valt, wordt vaak als excentriek, irrationeel of ‘gek’ beschouwd en belandt niet in het centrum van de aandacht, maar aan de rand. Zoals het gezegde luidt: genialiteit en waanzin liggen dicht bij elkaar.
De titel en het concept zijn rechtstreeks geïnspireerd op twee Nederlandse spreekwoorden: ‘in een hoekje gedreven worden’ en ‘hij heeft een hoek af’. Het eerste verwijst naar uitsluiting en marginalisering; het tweede beschrijft iemand die afwijkt van de norm, maar vaak ook een bijzondere vorm van creativiteit of eigenheid bezit. Samen tonen ze hoe de samenleving mensen die anders zijn tegelijk vreest, buitensluit én romantiseert.
Elk werk bestaat uit een in gesso opgebouwde inktvlek op onbehandeld linnen. De dikke lagen gesso worden intuïtief aangebracht en ontwikkelen tijdens het droogproces een netwerk van barsten en reliëfs dat doet denken aan de organische structuur van de menselijke hersenen. Doordat de vormen uitsluitend verticaal gespiegeld zijn, roepen ze associaties op met hersendoorsneden, medische beelden en psychologische introspectie. De historische Rorschach-vlek wordt zo een symbool voor de verkeerd begrepen of verkeerd geïnterpreteerde geest.
Door de werken in de hoek van een ruimte te plaatsen, krijgt ook de architectuur een symbolische betekenis. De hoek behoort niet volledig tot de ene of de andere muur; hij bevindt zich letterlijk tussen beide. Het is een plaats waar objecten verdwijnen, waar weinig aandacht naartoe gaat en waar het ongeziene zich ophoudt. De werken eisen geen centrale positie op, maar kiezen bewust voor de periferie, waar ze de bezoeker uitnodigen om dichterbij te komen en aandachtig te kijken.
In tegenstelling tot traditionele portretten of eenduidige beelden blijft de interpretatie bewust open. De werken dragen geen titel, maar laten alle ruimte voor persoonlijke interpretatie. Elke bezoeker brengt zijn eigen ervaringen, herinneringen en associaties mee, waardoor geen twee lezingen ooit dezelfde zijn.
De titel Corners of My Mind verwijst naar de gelaagde betekenis van de reeks. Ze is tegelijk psychologisch, architecturaal en filosofisch. De werken zijn geen portretten van personen, maar van mentale toestanden: gedachten die verkeerd worden begrepen, perspectieven die afwijken van de norm en geesten die aan de rand van de samenleving worden geplaatst. Zoals in zijn eerdere projecten nodigt Maere de toeschouwer uit niet alleen te kijken, maar ook stil te staan bij wat zich buiten het centrum van onze aandacht bevindt. Zo ontstaat een ingetogen maar krachtige reflectie over wie of wat onze samenleving naar de zijlijn verwijst — en waarom.
IMPACT 2025 – 2026
In IMPACT onderzoekt Arnaud Maere de kwetsbaarheid en veranderlijkheid van menselijke waarden. Woorden als Dreams, Trust, Hope, Faith, Pride en Ego lijken op het eerste gezicht onveranderlijke begrippen, maar worden voortdurend gevormd, uitgedaagd en hertekend door onze ervaringen.
De werken bestaan uit monumentale, spiegelgepolijste stalen oppervlakken die de toeschouwer confronteren met zijn eigen spiegelbeeld. Zo ontstaat een directe en persoonlijke betrokkenheid. Wat aanvankelijk onaantastbaar en onveranderlijk lijkt, blijkt in werkelijkheid bijzonder kwetsbaar.
Tijdens de openingsperformance worden bezoekers uitgenodigd om de werken fysiek te benaderen. Door herhaaldelijk met een hamer op het staal te slaan, worden de onberispelijke oppervlakken gedeukt, getekend en onomkeerbaar veranderd. Deze handeling staat niet voor vernietiging, maar voor overdracht. Energie, emotie en persoonlijke geschiedenis worden letterlijk in het materiaal verankerd, net zoals het leven blijvende sporen nalaat in onze overtuigingen en identiteit.
De uiteindelijke werken vormen collectieve afdrukken. Elke inslag draagt bij aan een eindresultaat dat zonder de tussenkomst van anderen onmogelijk zou bestaan. De kunstenaar geeft bewust de controle over het eindbeeld uit handen en maakt van het publiek geen passieve toeschouwers, maar medeauteurs van het werk.
Door onvoorziene omstandigheden werd één werk uit de reeks nooit aan de performance onderworpen. Het paneel HOPE bleef als enige volledig onaangetast. Waar de andere werken de littekens van collectieve tussenkomst dragen, bewaart HOPE zijn oorspronkelijke, ongeschonden oppervlak. Die toevallige afwijking voegt een nieuwe conceptuele laag aan de reeks toe: hoe diep waarden ook worden geraakt of vervormd, hoop blijft als laatste onaantastbaar. Ze herinnert ons eraan dat er, ondanks alles, altijd iets overblijft om aan vast te houden.
IMPACT werd voor het eerst gepresenteerd als solotentoonstelling in hoet.gallery in Gent. De reeks nodigt de bezoeker uit stil te staan bij de waarden die ons vormen, en bij de manier waarop wij op onze beurt de betekenis van diezelfde waarden voortdurend blijven herdefiniëren.
